Ζωγραφική με αριθμούς: Ζώα

Ένας πίνακας ζωγραφικής «ζώα» με αριθμούς αποτελείται πάντα από τα ίδια στοιχεία: ένα προτυπωμένο υπόστρωμα με οριοθετημένες και αριθμημένες ζώνες, ένα σετ πινέλων (συνήθως 3 έως 5 διαφορετικά μεγέθη) και κουβάκια ακρυλικής μπογιάς με αντίστοιχους αριθμούς. Το πιο συνηθισμένο μέγεθος σε αυτή την κατηγορία παραμένει το 40×50 εκ., ένας καλός συμβιβασμός μεταξύ επιπέδου λεπτομέρειας και χρόνου ολοκλήρωσης: υπολογίστε μεταξύ 8 και 15 ωρών εργασίας ανάλογα με τον αριθμό των ζωνών, ο οποίος κυμαίνεται από 24 έως πάνω από 60 στα πιο περίπλοκα μοτίβα, όπως ένα λιοντάρι ποπ αρτ ή ένας πίνακας με πολύχρωμα πουλιά.

Ζωγραφίζοντας μια γάτα, ένα σκύλο ή ένα άλογο με αριθμούς: μια τεχνική που συγχωρεί τα λάθη

Το ακρυλικό στεγνώνει στην αφή σε 20 έως 30 λεπτά, γεγονός που επιτρέπει να ξαναπεράσετε μια περιοχή που δεν έχει γεμίσει καλά χωρίς να περιμένετε μέχρι την επόμενη μέρα. Αυτό είναι που καθιστά αυτή τη δραστηριότητα προσιτή σε έναν απόλυτα αρχάριο: σε αντίθεση με την ακουαρέλα ή το λάδι, μια ατέλεια διορθώνεται σε λίγα λεπτά με μια δεύτερη στρώση. Για μια πρώτη προσπάθεια, ένα μοτίβο με λιγότερες από 30 αριθμημένες περιοχές και απλές χρωματικές επιφάνειες (μια γάτα που κάθεται με το πρόσωπο προς τα εμπρός, για παράδειγμα) δίνει καλύτερα αποτελέσματα από ένα άλογο σε καλπασμό με παιχνίδια σκιάς στη χαίτη του. Τα πιο προχωρημένα σετ, συχνά πορτρέτα ελεφάντων ή λύκων σε κλαρί-ομπσκούρ, απαιτούν πιο λεπτή διαχείριση των διαβαθμίσεων και ταιριάζουν καλύτερα σε κάποιον που έχει ήδη συμπληρώσει δύο ή τρεις καμβάδες.

Το ζώο ως θέμα ζωγραφικής: ένα μοτίβο που τεκμηριώνεται εδώ και 17.000 χρόνια

Οι βίσονες και τα άλογα που είναι ζωγραφισμένα στους τοίχους του Λασκό χρονολογούνται περίπου 17.000 χρόνια π.Χ.: το ζώο συγκαταλέγεται στα πρώτα γνωστά θέματα ζωγραφικής αναπαράστασης. Στην αρχαία Αίγυπτο, η γάτα και το λιοντάρι συνοδεύουν τις μορφές των Φαραώ ως σύμβολα προστασίας και εξουσίας, μια σύνδεση που συναντάται ακόμη και στη σύγχρονη εικονογραφία του στυλιζαρισμένου αιλουροειδούς. Τον 16ο αιώνα, ο Τζάκοπο Μπασάνο εισάγει τις σκηνές κυνηγιού και τις ζωολογικές συνθέσεις ως αυτόνομο είδος στη βενετσιάνικη ζωγραφική. Πρέπει να περιμένουμε την ποπ αρτ της δεκαετίας 1960-1980 για να αλλάξει η θέση του ζώου: ο Άντι Γουόρχολ αφιέρωσε το 1983 μια σειρά μεταξοτυπιών στα απειλούμενα είδη (μαύρος ρινόκερος, πάντα, αφρικανικός ελέφαντας), τα οποία απεικονίζονται με επίπεδες επιφάνειες κορεσμένων χρωμάτων που εμπνέουν άμεσα τα μοτίβα της ποπ αρτ που θα βρείτε εδώ με τη μορφή σετ ζωγραφικής με αριθμούς.

Από το σχέδιο με το μονόκερο μέχρι τον πίνακα με τα ζώα της φάρμας: τα διαθέσιμα στυλ

Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει διάφορες προσεγγίσεις του ζωικού θέματος, καθεμία με τους δικούς της οπτικούς κώδικες:

• Πολύχρωμη ποπ αρτ: κορεσμένα χρώματα, έντονα περιγράμματα, πορτρέτα λιονταριών, γατών ή σκύλων σε μονόχρωμο ή γεωμετρικό φόντο
• Ρεαλιστικά άγρια ζώα: ελέφαντες, λύκοι, τίγρεις με διαβαθμίσεις υφής για την αναπαράσταση του τριχώματος ή του δέρματος
• Ζώα της φάρμας: αγελάδες, πρόβατα, κότες, σε απλές συνθέσεις κατάλληλες για αρχάριους
• Φανταστικά μοτίβα: μονόκεροι, ζώα με παραλλαγές ή ανθρωποποιημένα, συχνά με κοστούμια ή σε ανθρωπομορφικές πόζες
• Λεπτομερή πουλιά: παπαγάλοι, κολίμπρια, κουκουβάγιες, με μεγαλύτερο αριθμό ζωνών για την αναπαράσταση του φτερώματος

Ο σκύλος και η γάτα παραμένουν τα πιο δημοφιλή μοτίβα αυτής της σειράς, ακολουθούμενα από το άλογο και το λιοντάρι σε εκδοχή ποπ αρτ. Αν ζωγραφίζετε για πρώτη φορά, ξεκινήστε με ένα μέγεθος 30×40 cm με μονόχρωμο φόντο αντί για περίπλοκο σκηνικό στο παρασκήνιο: το τελικό αποτέλεσμα δεν θα είναι λιγότερο ικανοποιητικό, και η διαδικασία εκμάθησης θα είναι συντομότερη.