Ζωγραφική με αριθμούς Κλοντ Μονέ

Ζωγραφική με αριθμούς Κλοντ Μονέ: αναπαράγετε τον ιμπρεσιονισμό στο σπίτι σας

Ένα σετ ζωγραφικής με αριθμούς του Κλοντ Μονέ περιλαμβάνει έναν προτυπωμένο καμβά που αναπαράγει ένα έργο του ζωγράφου που γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1840 στο Παρίσι και πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 1926 στο Ζιβερνί. Η κύρια δυσκολία δεν έγκειται στο σχέδιο, το οποίο είναι ήδη χαραγμένο στον καμβά, αλλά στη διαχείριση των παρακείμενων χρωματικών ζωνών: ο Μονέ ζωγράφιζε με αποσπασματικές και μη αναμεμιγμένες πινελιές, μια αρχή που αντικατοπτρίζεται στην αριθμημένη διαίρεση του σετ. Η αναπαραγωγή αυτού του είδους πίνακα απαιτεί επομένως προσοχή στις μεταβάσεις μεταξύ των ζωνών και όχι τόσο στην ακρίβεια της πινελιάς.

Τα έργα του Μονέ που έχουν μετατραπεί περισσότερο σε αριθμημένα σετ

Τα «Νυμφεία», η σειρά που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του καταλόγου

Ο Μονέ ζωγράφισε περίπου 250 πίνακες με νυμφεία μεταξύ 1897 και 1926, στη λίμνη που διαμόρφωσε μετά την αγορά της ιδιοκτησίας του στο Ζιβερνί το 1883 και την προσθήκη της ιαπωνικής γέφυρας το 1895. Οι οκτώ μνημειώδεις πίνακες που φυλάσσονται στο Μουσείο της Ορανζερί, στο Παρίσι, εκτείνονται σε μήκος περίπου 91 μέτρων. Τα σετ αναπαράγουν συνήθως τις συνθέσεις που επικεντρώνονται στη λίμνη και στις αντανακλάσεις, με κυρίαρχες αποχρώσεις του πράσινου και του μπλε, οι οποίες απαιτούν την αυστηρή τήρηση της σειράς εφαρμογής των σκούρων χρωμάτων πριν από τις ανοιχτές πινελιές, διαφορετικά οι αντιθέσεις θα εξασθενήσουν.

«Η Ανατολή του Ήλιου» και οι λιμενικές σκηνές

Ζωγραφισμένος το 1872 και εκθεμένος τον Απρίλιο του 1874, αυτός ο πίνακας του λιμανιού της Χάβρης έδωσε το όνομά του στο ιμπρεσιονιστικό κίνημα, μετά από μια ειρωνική κριτική του δημοσιογράφου Λουί Λερουά. Ως κιτ, αυτός ο πίνακας παραμένει ένας από τους πιο εύκολους στην εκτέλεση: η παλέτα περιορίζεται σε μερικές πορτοκαλί και γκρι αποχρώσεις, και οι αριθμημένες περιοχές είναι ευρείες, κάτι που τον καθιστά ιδανικό για ένα πρώτο κιτ.

Ο καθεδρικός ναός της Ρουέν και οι σειρές με φωτεινές παραλλαγές

Μεταξύ 1892 και 1894, ο Μονέ ζωγράφισε περίπου τριάντα πίνακες της ίδιας πρόσοψης του καθεδρικού ναού της Ρουέν, σε διαφορετικές ώρες της ημέρας. Οι εκδόσεις που διατίθενται ως ζωγραφική με αριθμούς αναπαράγουν κυρίως τις παραλλαγές του απογεύματος, με αποχρώσεις ώχρας και ροζ, οι οποίες είναι πιο δύσκολες να ισορροπηθούν από ό,τι φαίνεται: ένα λάθος στη διαβάθμιση μεταξύ δύο περιοχών με κοντινούς αριθμούς καταστρέφει αμέσως το επιδιωκόμενο φαινόμενο φωτισμού.

Πώς να επιλέξετε το κιτ ζωγραφικής «ζωγραφική με αριθμούς» του Μονέ ανάλογα με το μέγεθος

Το μέγεθος επηρεάζει άμεσα το επίπεδο λεπτομέρειας που μπορεί να αποδοθεί. Ένα 30×40 cm περιορίζει τον αριθμό των ζωνών και αποτελεί καλή επιλογή για έναν πρώτο πίνακα του Μονέ, ενώ ένα 50×65 cm επιτρέπει την απόδοση των αποχρώσεων των «Νυμφείων» χωρίς υπερβολικά χονδροειδείς ζώνες. Τα κριτήρια που πρέπει να ελέγξετε πριν από την αγορά:

• Καμβάς από βαμβάκι, όχι από λεπτό συνθετικό υλικό, για να αποφευχθεί το σπάσιμο του ακρυλικού κατά το στέγνωμα
• Αρίθμηση τυπωμένη πάνω στον ίδιο τον καμβά και όχι σε ξεχωριστό φύλλο, το οποίο μετατοπίζεται εύκολα
• Αριθμός παρεχόμενων κουτιών: 24 για μια απλή σύνθεση τύπου «Impression, soleil levant», έως 48 για έναν πίνακα με Νυμφεία
• Παρουσία ξύλινου πλαισίου ή απλών ράβδων τάνυσης, ανάλογα με την προβλεπόμενη τελική χρήση

Τεχνική και υλικά για την απόδοση των ιμπρεσιονιστικών πινελιών

Η ακρυλική μπογιά που παρέχεται σε αυτά τα σετ στεγνώνει σε 15 έως 20 λεπτά, κάτι που δίνει χρόνο να διορθώσετε μια περιοχή πριν στερεοποιηθεί, αλλά απαιτεί να εργάζεστε ανά ομάδες αριθμών αντί να προχωράτε από περιοχή σε περιοχή χωρίς συγκεκριμένη σειρά. Ένα λεπτό πινέλο (αριθμός 2 ή 4) αρκεί για τα περιγράμματα, ενώ ένα πλατύτερο πινέλο επιταχύνει το γέμισμα των μεγάλων επιφανειών νερού ή ουρανού. Ένα σημείο που συχνά παραβλέπεται: το να ζωγραφίζετε τις σκοτεινές περιοχές πριν από τις φωτεινές περιορίζει τις ορατές διαρροές, ακριβώς όπως ο Μονέ επικάλυπτε τα στρώματα του φόντου πριν από τα φωτεινά σημεία.

Συχνά λάθη και συμβουλές για πιστή απόδοση

Το πιο συχνό λάθος είναι να προσπαθεί κανείς να αναμίξει τα χρώματα που παρέχονται για να επιτύχει μια ενδιάμεση απόχρωση: τα αριθμημένα δοχεία είναι βαθμονομημένα για να εφαρμόζονται καθαρά, με τον τρόπο που ο Μονέ τοποθετούσε τις πινελιές του δίπλα-δίπλα χωρίς να τις αναμιγνύει στον καμβά. Ένα άλλο κλασικό λάθος αφορά το στέγνωμα: η εφαρμογή μιας δεύτερης στρώσης πολύ νωρίς αναδεικνύει την προηγούμενη στρώση και θολώνει το όριο μεταξύ δύο περιοχών. Είναι προτιμότερο να αποδεχτείτε ένα αποτέλεσμα σε δύο στάδια, με ένα διάστημα αναμονής μεταξύ τους, παρά να επιδιώξετε την κάλυψη με μία μόνο εφαρμογή.